Hoxe quería falar un chisco do surf que existe antes e despoixa de entrar na auga. O principio sempre pensei que o surf era colher unha taboa e tirarse a auga a facer “like a pro” pero non ye así…

Deixando de lado a horinha de coche que tenho ata Nemiña (ou Razo) hoxe quería comentar de todo o proceso que me supón “facer surf” que no meu caso e aboiar e pasalo bem.

Cando chegas a praia, ademáis de aparcar, sempre toca revisión do mar, mirar se hai mais xente, olhar por onde pode estar o fondo melhor… etc… así que igual tiras 5 minutinhos pasmando… pero ye lo que hai.

Logo por supuesto, sacar taboa, ou quitar a do teito en caso de que tenhas baca no coche, por neopreno, ir a orilla (se estas en neminha agora mesmo tes que evitar cantidades inxentes de merda) estirar un chisco… e ala… pra water my friend.

Logo o proceso de sair e algo “más de lo mismo” Toca quitar o neopreno, e algo moi importante, pasalo por auga doce e logo deixalo a secar (senon… a casa vai cheirar a humedo/moho/raroquetecajas)

O final… se estás 2 horas na auga… tranquilamente podes botar outra mais entre entrar e sair… pero a felicidade non se pode medir en horas 😀

Este artigo vai adicado a todos os surfistas asturianus, que sempre están para dar conselhos co seu falar tan simpático. a vida Ye así.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.