Que fan 3 novatos novatisimos en medio dun montón de xente pro… pois aboiar… bueno mais que aboiar… remar… remar e se quedaba duda… remar..

O pasado sábado tocou madrugar, as 9 da manha tinhamos que estar en Begondo, na entrada da ria para o Ondalonga 2013, unha reunión de longeirons, tablons de mais de 8′

A verdade e que chegar foinos sinxelo, autopista e en betanzos localizar a ria. Alí chegamos, con moita xente que se conhecia de “sempre” e moi bo ambiente. Rapaces, xente maior, todos dispostos a meternos na ria a pillar unhas das olas mais largas do norte da Peninsula Iberica.

O que non sabia eu… era todo o que tinhamos que remar… algo asi como 1000m de remada e caminhar polo rio/mar/ria ata chegar ó pico.

A verdade e que esta xente ten un fondo físico admirable… eu sinceramente non puiden chegar o pico mais lonxano que tinhamos, os brazos non me daban mais e cada vez que deixaba de remar pois regresaba case o punto de partida.

Por este motivo quedeime nun pico mais cercano, baixiño (teria medio metro) pero moi longo (sobretodo para o que eu podo facer) e ali estiven 1h mais ou menos ata que xa canso e co frio extremo nun pe (irónico… so tinha frio nun pe…) decidín dar por rematada a sesión.

Foi incrible ver o bem que surfea esta xente, caminhando sobre a taboa e sempre cun sorriso.

Un dia de 10.

COMPARTIR
Artigo anteriorCoñecendo Ancoradoiro
Seguinte artigoXogando co 6,8

DEIXAR UNHA RESPOSTA

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.