Boas, facía moito non publicaba nada por estes lares, a verdade e que pouco había que comentar, pero hoxe traio unha novidade. Resulta que esta finde, na que se iba festexar o OndaLonga, encamiñei cara o norte sen moita esperanza...
Esta entrada no blogue non podo decir que fale de surf, pero si fala de oceano, de auga, de medos e de sorpresas. Este 2016 poucos libros lin, unha magoa a verdade, pero este tenho que recomendalo. Falo de 438...
Suponho que non so me ocorre a min, ou pode que si, que sexa eu un bicho raro... pero cada día tenho mais tirria a determinados turistas/peregrinos... Comprendo perfectamente que todos temos dereito a ir a un sítio a conhece-la...
Despoixa dun temporal, dun mar de fondo, dun día de augas bravas, como máis vos guste chamarlhe.... aparece toda a merda que TODOS tiramos no sitio trabucado. O outro día rematei en nemiña. Sen facer surf pero rodeado de merda......
Moita xentinha pode decir que o mar e simplemente auga, auga salgada e polo xeral na costa da morte bem fria... A verdade e que pra min fai uns anos si pódia ser así. Como moitos sabedes sonche do interior, vaia...
Dende fai uns días a xente de Hangten (revista de longboard) anda a voltas co cancelo #showyourquiver onde mostran as xoias que se jasta a xente do mundinho. Así que a mínima oportunidade de contribuir con eles aló foi a...